شوهرم اصرار داشت که در مسیر سفرش کلات سرباز را ببیند.حرفش را بر کرسی نشاند و وارد شهر سرباز شدیم.کلات را بر قله ی کوه بنا کرده بودند.راه پله ای نداشت که با تق تق کفش های پاشنه بلند یک زن سکوتش در هم بشکند یا اگر هم داشت ما جایش را بلد نبودیم.من پای کوه ایستادم و به گرفتن چند عکس اکتفا کردم.صندل پاکس...